|
1. Uzależnienie od alkoholu zaburza funkcjonowanie człowieka w
różnych obszarach życia. Zmienia też psychikę osoby
uzależnionej - powstają psychologiczne mechanizmy uzależnienia.
2.
Nieznane są biologiczne mechanizmy choroby alkoholowej - to nie ciało
alkoholika domaga się alkoholu, a jego psychika chce doznawać
efektów działania alkoholu (ulgi, zapomnienia, znieczulenia,
rozluźnienia, odlotu). Osoba uzależniona nie pije alkoholu, by ugasić
pragnienie, ale żeby poczuć się lepiej.
3.
Z powodu wieloletniego nadużywania alkoholu narastają
różnorakie problemy życiowe u osób uzależnionych.
Jednocześnie osoby te tracą zdolność do skutecznego rozwiązywania tych
problemów.
4.
Psychoterapia uzależnienia zajmuje się zmianami, jakie powstały w
psychice osoby uzależnionej oraz stwarza okazję do nauki umiejętności
potrzebnych do rozwiązywania problemów życiowych. Dlatego
jest najskuteczniejszą metodą leczenia alkoholizmu
Najważniejsze problemy osoby uzależnionej
1.
nie jest w stanie kontrolować picia.
2.
nie wie, jak poradzić sobie z głodem alkoholowym.
3.
nie radzi sobie z kłopotami, które ma z powodu picia.
4.
nie potrafi utrzymywać długotrwałej abstynencji od alkoholu.
5.
nie potrafi realistycznie ocenić siebie i swojej sytuacji związanej z
piciem.
6.
nie potrafi poradzić sobie z przykrymi emocjami inaczej, niż w nałogowy
sposób.
7.
ma trudności w podejmowaniu decyzji (szczególnie związanych
z zaprzeczaniem picia i leczeniem się).
8.
brakuje jej wiele umiejętności potrzebnych do trzeźwego życia.
9.
ma wiele problemów osobistych, których nie jest w
stanie rozwiązać.
Praca nad psychologicznymi mechanizmami uzależnienia
Psychoterapia uzależnienia od
alkoholu
1.
praca nad uznaniem bezsilności wobec alkoholu i akceptacji uzależnienia.
2.
nauka radzenia sobie z głodem alkoholowym.
3.
uczenie się sposobów radzenia sobie w trudnych sytuacjach.
4.
zapobieganie nawrotom.
5.
rozbrajanie mechanizmu iluzji i zaprzeczania.
6.
rozbrajanie mechanizmu nałogowego regulowania uczuć.
7.
rozbrajanie mechanizmu rozpraszania JA.
8.
uczenie się umiejętności intra- i iterpersonalnych.
9.
psychoterapia problemów osobistych.
KIEDY PSYCHOTERAPIA
UZALEŻNIENIA MOŻE BYĆ SKUTECZNA?
1.
Psychoterapia nie działa w magiczny sposób. Wymaga dużego
zaangażowania i intensywnej pracy ze strony pacjentów.
2.
Aby psychoterapia przynosiła jak najlepsze rezultaty, konieczne jest
zaakceptowanie i przestrzeganie następujących zasad:
-
Utrzymywanie abstynencji - terapia będzie możliwa o ile będę aktywnie
starał się nie pić. Jeżeli zdarzy mi się mimo wszystko zapicie, mam
obowiązek zgłosić to w grupie i przepracować, by w przyszłości uniknąć
picia. Nie można pić i leczyć się jednocześnie. Utrzymywanie
abstynencji jest zarówno celem jak i warunkiem terapii.
-
Uznanie psychoterapii za najważniejszą aktualnie sprawę życiową.
Ponieważ tylko udział w terapii daje mi szansę na poradzenie sobie z
uzależnieniem, wszystkie inne sprawy schodzą na drugi plan w czasie
leczenia. Jeżeli zaniedbam, by mieć więcej czasu na załatwienie innych
spraw, to najprawdopodobniej wrócę do picia i moje problemy
powiększą się.
-
Uczestniczenie we wszystkich zajęciach terapeutycznych i wykonywanie
zadań. Terapia nie działa na odległość. Leczę się tylko wtedy, gdy
uczestniczę w zajęciach i wykonuje zadania. Usprawiedliwianie
nieobecności czy nie wykonania pracy nie ma znaczenia.
-
Wzięcie odpowiedzialności za własne leczenie. Mimo, że to terapeuta
prowadzi zajęcia, układa OPT, poleca wykonywanie zadań, to i tak ode
mnie zależy, jak z tego skorzystam. Terapeuta nie jest w stanie leczyć
kogoś wbrew jego woli i przy braku zaangażowania z jego strony.
Aktywnie korzystam z pomocy terapeuty w leczeniu, a nie biernie poddaję
się terapii.
-
Ustawiczna praca nad sobą. Nie wystarcza nawet samo wykonywanie zadań i
zaleceń terapeutycznych. Muszę włożyć wiele osobistej pracy w
zrozumienie siebie, uczenie się i wprowadzanie zmian w swoim
funkcjonowaniu. Nikt tego nie jest w stanie za mnie zrobić. Pracy nad
sobą nie mogę też przerwać, ani odłożyć na później, bo
nałogowa część mojej psychiki (psychologiczne mechanizmy uzależnienia)
znowu zacznie mną kierować.
-
Wprowadzenie tego, co się nauczyło na terapii, w życie. Jeżeli efekty
leczenia mają być trwałe, muszę zmienić swoje zachowania nie tylko na
grupie, ale także w życiu. Nie mogę trzeźwieć, żyjąc w pijany
sposób. Muszę wprowadzać konkretne zmiany w swoim stylu
życia.
-
Przyjmowanie i dawanie pomocy. Nie mam szans na poradzenie sobie z
uzależnieniem na własną rękę, muszę skorzystać z pomocy innych. Jest to
jedyne rozsądne wyjście i korzystanie z niego nie poniża mnie. Gdy
pracuję nad sobą w grupie pomagam także innym, gdy pomagam innym,
pomagam sam sobie. Stąd mogę czerpać siłę do trzeźwienia.
Oprócz
pomocy, którą mogę otrzymać w ośrodku, mogę dostać także
pomoc na mitingach AA i w innych środowiskach abstynenckich. Ważne to
jest szczególnie wówczas, gdy pomoc terapeutyczna
jest niedostępna. Żeby zwiększyć skuteczność terapii, powinienem
skorzystać także ze wsparcia samopomocowego.
|
